FINANSOWA ANALIZA

2.2. Metoda kolejnych podstawień

2.2. Metoda kolejnych podstawień

Metoda kolejnych podstawień służy do liczbowego określenia wpływu poszczególnych czynników na wielkość badanego zjawiska tylko wtedy, gdy współzależności mają charakter związku funkcyjnego wyrażonego w formie iloczynu, ilorazu lub sumy algebraicznej danych czynników.

Metoda występuje w dwóch ujęciach:

  • uproszczonym i nosi wówczas nazwę metody różnicowania,
  • rozwiniętym i nazywa sie wówczas metodą podstawień łańcuchowych.

 

Metoda kolejnych podstawień polega na matematycznym sformułowaniu funkcji ekonomicznych, stanowiących przedmiot badań, oraz określeniu odpowiedniego łańcucha przyczyn. Istota tej metody wyraża się w kolejnym podstawianiu poszczególnych czynników w wielkości określającej wartość wskaźnika, będącego przedmiotem porównania, w miejsce wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia (bazę). Przestrzega się przy tym zasady zachowywania raz już przeprowadzonych podstawień we wszystkich następnych podstawieniach, aż do ostatniego czynnika włącznie (!). Postępując w ten sposób, oblicza się wpływ poszczególnych czynników na odchylenie łączne. Różnicę spowodowaną przez konkretny czynnik ustala się, odejmując od wyniku podstawienia, w którym dany czynnik występuje w wielkości reprezentowanej przez wskaźnik będący przedmiotem porównania, wielkości wyniku z bezpośrednio poprzedzającego podstawienia, gdzie ten właśnie czynnik jest jeszcze ujęty w wielkości przyjętej dla podstawy odniesienia (bazy). Suma odchyleń cząstkowych powinna być równa łącznemu (całkowitemu) odchyleniu między wielkością wskaźnika, który jest przedmiotem porównań, a wielkością wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia.

W metodzie kolejnych podstawień można przyjmować następującą kolejność działania:

1) Ustalenie odchylenia łącznego (O) między wielkością stanowiącą przedmiot porównania (X1) a wielkością przyjętą za podstawę odniesienia, bazę (X0). Niech subskrypt 1 ozn. dane rzeczywiste, subskrypt 0 - dane z podstawy odniesienia.

O = X1 - X0.

2) Określenie czynników wpływających na odchylenia łączne (a, b, c,...) oraz istniejącego między nimi związku przyczynowego np.:,

f(X) = a * b * c.

3) Przeprowadzenie kolejnych podstawień w odniesieniu do poszczególnych czynników z jednoczesnym zachowaniem uznanego w teorii i praktyce trybu postępowania: wpierw podstawia się czynniki ilościowe, a następnie uwzględnia się czynniki wartościowe (ceny, stawki wynagrodzeń itp.) z jednoczesnym zachowaniem podstawionych uprzednio czynników ilościowych:

Oa = (a1 – a0) * b0*c0,

Ob = (b1 – b0) * a1*c0,

Oc = (c1 – c0) * a1*b1.

4) Zestawienie odchyleń cząstkowych i ich interpretacja:

O = Oa + Ob + Oc.


Shop!
Contribute!
Books!

Phoca - Google AdSense Easy

About Joomla!

This Site

Login Form

MOD_JT_ADVERTISEMENT

jtemplate.ru - free extensions Joomla

JoomImages

  • AA_2
  • AA_4
  • AA_1
  • AA_3